Kijken we naar organisaties, groot en klein, dan wordt in eerste instantie immens veel werk verzet om onderdelen te (onder)scheiden. De organisatie hark is het meest sprekende voorbeeld. Deze vertaalt zich in gezichten rond de management team tafel of de wekelijkse bijeenkomsten van de afdelingen etc. Daar wordt de competitie ontwikkeld of worden boontjes gesloten. In een aantal gevallenb worden door de jaren heen stenen muurtjes gemetseld, die muren worden en uiteindelijk tot ondoordringbare stalen wanden kunnen uitgroeien. En dit terwijl het allemaal begon met het verdelen van taken om praktische redenen. Om het verschil in benodigde kennis, verschillende locatie of de noodzaak om kleine taakgebieden te combineren in één afdeling.

Wat vaak opvalt bij het kennismaken met een organisatie is de vanzelfsprekendheid van de scheiding. Het is te zien in de kantine, in de MT bijeenkomst, in eigen intranetjes met eigen stijlen en vooral plaatjes van de eigen afdeling. De kansen liggen dan ook snel voor het oprapen. Eerst het bedrijfsproces globaal in kaart brengen en vervolgens identificeren waar dit niet (meer) stroomt door welke blokkade dan ook. Regels, mensen, fysieke afstanden, verschillen in jargon allemaal vormen waarmee de scheiding in strand wordt gehouden of zelfs wordt gecultiveerd. Evenveel aangrijpingspunten om het proces vrij door de organisatie te laten stromen, waardoor op ieder moment de juiste kennis en ervaring kan worden ingezet voor de juiste stap en de juiste overdracht naar de volgende schakel in de keten.